مقايسه اثربخشي طرح واره درماني و درمان مبتني‌بر پذيرش و تعهد بر نشانگان خستگي مزمن و اضطراب سلامت در بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس

مقدمه: پژوهش حاضر باهدف مقايسه اثربخشي طرح واره درماني و درمان مبتني‌بر پذيرش و تعهد بر نشانگان خستگي مزمن و اضطراب سلامت در بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس انجام شد. روش كار: روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون_ پس آزمون با دو گروه آزمايش و يك گروه گواه است. از جامعه بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس استان مركزي در سال 1400 به صورت دردسترس 45 نفر انتخاب و سپس به صورت گمارش تصادفي به 3 گروه 15‌نفري جايگزين شدند. ابزارهاي پژوهش شاملپرسشنامه خستگي مزمن (CFS) وپرسشنامه اضطراب سلامت (2002)بودند و طرحواره درماني بر اساس پروتكل 12 جلسه‌اي و درمان مبتني بر تعهد و پذيرش بر اساس پروتكل 8 جلسه‌اي ايفرت و فورسايت تنظيم شدند. درنهايت از تحليل كوواريانس با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 براي تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته ها : نتايج نشان داد كه بين اثر طرح واره درماني و درمان مبتني‌بر پذيرش و تعهد بر نشانگان خستگي مزمن و اضطراب سلامت تفاوت معناداري وجود دارد (0.001 p ). نتيجه گيري: تفاوت معني‌داري بين تغييرات ميانگين خستگي مزمن و اضطراب سلامتدر ميان بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس بعد از يك ماه در گروه طرحواره درماني و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در مرحله پيگيري مشاهده نمي‌شود و اين نتايج تاييد مي‌كند كه طرحواره درماني و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر خستگي مزمن و اضطراب سلامت در ميان بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس از پايداري مناسبي برخوردار بوده است.بنابراين استفاده از آنها پيشنهاد مي شود.