عدم تغيير HDL در حضور افزايش پاراكسوناز-1 در پاسخ به تمرينات TRX در زنان چاق ميانسال غيرفعال

مقدمه: شواهد علمي از كاهش اثرات آنتي آتروژنيك و آنتي اكسيداني PON-1 (PON1) در حضور چاقي حكايت دارند. مطالعه حاضر با هدف تعيين اثر 8 هفته تمرين TRX بر PON1 و HDL در زنان چاق ميانسال غيرفعال انجام گرفت.روش كار: براي اين منظور ، تعداد 28 زن چاق ميانسال غيرفعال 30 تا 40 ساله BMI≤30 ≤ 36 به شيوه تصادفي به گروه هاي TRX (8 هفته، 3 جلسه در هفته) و كنترل (عدم تمرين) تقسيم شدند. سطوح ناشتايي فعاليت PON-1 و HDL و شاخص هاي آنتروپومتريكي (وزن، دور شكم، شاخص توده بدن، چربي احشايي و درصد چربي بدن) در شرايط قبل و 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمرين در هر دو گروه اندازه گيري شد. از آزمون آماري تي مستقل و همبسته جهت مقايسه سطوح پايه و تغييرات متغيرها بين دو گروه بين دو شرايط قبل و پس از برنامه تمريني استفاده شد. نتايج: تمرينات TRX به افزايش معني دارPON-1 (0.016 = p) و كاهش شاخص هاي آنتروپومتريكي(0.05 ρ) منجر شد اما سطوح HDL تغيير معني داري پيدا نكرد(0.087 = p). هيچ يك از متغيرها در گروه كنترل تغيير نكردند(0.05 ρ).نتيجه گيري: عليرغم عدم تغيير HDL، اجراي تمرينات TRX بواسطه افزايش PON-1 با اثرات آنتي اكسيداني و آنتي آتروژنيكي در زنان چاق ميانسال همراه است.