بررسي سنجش استانداردها و مسائل رواني اجتماعي كودكان بي سرپرست در ايران

مقدمه: تحقيقات در زمينه سرپرستي كودكاني كه به جهات و علل گوناگون سرپرست خود را از دست داده‎اند در حال توسعه مي‎باشد، بنابراين، هدف از انجام اين پژوهش بررسي سنجش استانداردها و مسائل رواني-اجتماعي كودكان بي سرپرست درمراكز شبانه روزي بود.روش كار:  اين پژوهش از نوع تحقيقات توصيفي و علي مقايسه‎اي مي‎باشد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه ي كودكان بي سرپرست بود كه طبق آمارهاي سازمان بهزيستي كشور 22500 كودك بود. نمونه آماري شامل 360 كودك بي سرپرست و 360 نفر از كودكان عادي به روش تصادفي خوشه‎اي انتخاب شدند. در اين تحقيق از 5 پرسشنامه استاندارد اضطراب زونك، عزت نفس كوپر اسميت، رشد اجتماعي و ايلند، مقياس هوش ريون خردسالان و بزرگسالان و استرس دوگل كه همگي ضريب آلفاي كرونباخ بالاي 0/7 داشتند انتخاب شدند. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون Tمستقل وكاي خي دو براي بررسي تفاوت ميانگين ها استفاده شد.نتايج: نتايج نشان داد كه مراكز نگهداري از كودكان بي سرپرست در ايران كاملاً با استانداردهاي فيزيكي، فضايي و آموزشي همخواني ندارد و فاصله ي اين مراكز با استانداردها، بويژه در استانهاي محروم مركزي بيشتر به چشم مي‎خورد و از منظرمتغيرهاي آموزشي و اجتماعي و رواني، مشكلات در كودكان بي سرپرست بيشتر از كودكان تحت حمايت خانواده مي‎باشد.نتيجه گيري: با توجه به اينكه ميزان رشد اجتماعي كودكان بي سرپرست نسبت به همسالان عادي خود پايين‎تر مي‎باشد، توصيه مي‎شود با طراحي و با تشكيل اردوهاي تفريحي آموزشي شبيه زندگي اجتماعي عادي و واگذاري اداره‎ي اين اردوها و با تعريف عملياتي نقش‎هاي اجتماعي به اين كودكان زمينه رشد اجتماعي آنان فراهم گردد.