مقايسهٔ تاب‌آوري رواني، كيفيت زندگي و بهزيستي ذهني در مردان مبتلا به سوء مصرف مواد افيوني و عادي

زمينه و هدف:سوء مصرف مواد جزو آسيب‌هاي رواني‌اجتماعي محسوب مي‌شود كه با پيامدهاي منفي فردي و اجتماعي همراه است. هدف پژوهش حاضر تعيين تفاوت تاب‌آوري رواني، كيفيت زندگي و بهزيستي ذهني در مردان مبتلا به سوء مصرف مواد افيوني و عادي شهر رشت بود. روش‌بررسي: در اين بررسي علي مقايسه‌اي، ۲۰۰نفر (۱۰۰ مرد مبتلا به مصرف مواد و ۱۰۰ مرد عادي) به روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند، سپس گروه‌ها از نظر ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي همتاسازي شده و به پرسشنامه‌هاي تاب‌آوري رواني، كيفيت زندگي و بهزيستي ذهني پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و به شيوهٔ تحليل واريانس چندمتغيره تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد بين افراد معتاد و افراد عادي، از نظر نمرات تاب‌آوري، كيفيت زندگي و بهزيستي تفاوت وجود دارد و نمرات متغيرهاي مذكور در مردان مبتلا به سوء مصرف مواد افيوني كمتر از افراد عادي بود (۰٫۰۰۱ p). نتيجه‌گيري: سطح پايين تاب‌آوري، كيفيت زندگي و بهزيستي ذهني عواملي هستند كه مي‌توانند منجر به گرايش بيشتر افراد به مصرف مواد شود.