پيش‌‌بيني روابط فرازناشويي براساس روابط ابژه و مرزهاي زوجيني با ميانجي ‌گري احساس تنهايي در زنان متأهل

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني روابط فرازناشويي براساس روابط ابژه و مرزهاي زوجيني با ميانجي‌گري احساس تنهايي در زنان متأهل به‌روش همبستگي از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري انجام شد. ‌‌‌‌جامعه آماري پژوهش شامل كليه زنان متأهل ساكن منطقه 5 شهر تهران در سال 1401 بود كه تعداد ‌‌400 نفر از ايشان بااستفاده از فرمول كوكران و به‌روش نمونه‌گيري در دسترس براي ورود به پژوهش انتخاب شدند. ‌‌‌‌داده‌‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌‌هاي احتمال روابط فرازناشويي، ‌‌روابط ابژه، ‌‌مرزهاي زوجيني خانواده و پرسش‌نامه احساس تنهايي جمع‌‌آوري و با نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و نرم‌افزار AMOS نسخه 24 تحليل شد. ‌‌‌‌نتايج پژوهش نشان داد كه ‌‌بين روابط فرازناشويي با روابط ابژه، ‌‌مرزهاي زوجيني و احساس تنهايي در زنان متأهل رابطه معنا‌دار وجود دارد. ‌‌براين‌اساس، روابط فرازناشويي در زنان متأهل را مي‌‌توان براساس روابط ابژه و مرزهاي زوجيني با نقش ميانجي‌‌گري احساس تنهايي پيش‌‌بيني نمود. ‌‌‌‌همچنين احساس تنهايي مي‌‌تواند در رابطه فرازناشويي، ‌‌روابط ابژه و مرزهاي زوجيني، ‌‌نقش ميانجي ايفا نمايد. ‌‌ازاين‌رو، با رعايت و متناسب نمودن روابط ابژه و مرزهاي زوجيني و همچنين رفع احساس تنهايي زنان متأهل، ‌‌مي‌‌توان زمينه‌هاي كاهش روابط فرازناشويي را فراهم نمود. ‌‌‌‌