روايي و پايايي نسخه فارسي مقياس اختلال رسانه هاي اجتماعي در دانشجويان ايراني

پژوهش حاضر با هدف بررسي رواسازي و اعتباريابي مقياس اختلال رسانه‌هاي اجتماعي در دانشجويان ايراني انجام شد. اين پژوهش يك مطالعه توصيفي-تحليلي از نوع ارزشيابي بود. نمونه شامل 404 نفر، از دانشجويان استان تهران در سال تحصيلي 1400-1401 بودند كه با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. دانشجويان پرسشنامه‌هاي اختلال رسانه‌هاي اجتماعي، اعتياد به اينترنت و عزت نفس را تكميل كردند. ويژگي‌هاي روان‌سنجي مقياس اختلال رسانه‌هاي اجتماعي از طريق آزمون تحليل عامل تأييدي، روايي واگرا، روايي همزمان، همبستگي پيرسون و ضريب آلفاي كرونباخ در نرم‌افزار R نسخه 4.1 در سطح معناداري 0.05 تحليل شد. ساختار نه عاملي مقياس اختلال رسانه‌هاي اجتماعي با استفاده از تحليل عامل تأييدي بررسي و تأييد شد (RMSEA=0/03، CFI=0/99). در بررسي روايي ملاكي همزمان و واگرا، همبستگي مقياس اختلال رسانه‌هاي اجتماعي با مقياس اعتياد به اينترنت مثبت و معنادار بود. همچنين رابطه اختلال رسانه‌هاي اجتماعي با عزت نفس نيز منفي و معنادار بود. ضريب آلفاي كرونباخ براي نمره كل مقياس اختلال رسانه‌هاي اجتماعي 0.94 و براي ابعاد آن 0.74 تا 0.92 به دست آمد. يافته‌ها بيانگر روايي سازه‌اي و پايايي قابل قبول مقياس اختلال رسانه‌هاي اجتماعي است و ساختار چندبعدي اين مقياس مي‌تواند به منظور تشخيص اختلال رسانه‌هاي اجتماعي كمك كند.