نقش تعديل‌گري رفتار نوع‌دوستي و انگيزش ‌دروني در تاثير مالكيت‌روانشناختي دانش بر رفتار پنهان‌سازي دانش (مورد مطالعه: معلمان شهرستان آران و بيدگل)

هدف: پنهان‌سازي دانش يك پديده نسبتاً رايج در سازمان‎‍‌هاي آموزشي و مدارس است كه آثار مخربي را بر جاي مي‌گذارد. معلمان ممكن است به دلايل مختلفي، دانش مربوط به شغل‌شان را با ديگران به اشتراك نگذارند و در بعضي از موارد، دانش را از آ‎‍ن‌ها پنهان كنند. از اين رو، ضرورت دارد سازه‌هاي مؤثر بر كاهش پنهان‌سازي دانش در سازمان مورد بررسي قرار گيرد. بنابراين، هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش تعديل‌گري رفتار نوع‌دوستي و انگيزش‌دروني در تأثير مالكيت ‌روان‌شناختي دانش بر رفتار پنهان‌سازي دانش معلمان بود. روش: نوع پژوهش، توصيفي همبستگي و جامعه آماري پژوهش شامل معلمان شهر آران و بيدگل بود كه حجم نمونه از طريق الگوي مونت كارلو، 250 نفر تعيين شد. ابزار پژوهش شامل: چهار پرسشنامه مالكيت ‌روان‌شناختي دانش، نوع‌دوستي، انگيزش‌دروني و پنهان‌سازي دانش بود. روايي پرسشنامه‌ها به صورت سازه، همگرا و واگرا تأييد شد. پايايي پرسشنامه‌ها از طريق آلفاي كرونباخ براي مالكيت ‌روان‌شناختي دانش 0/74، رفتار نوع‌دوستي 0/77، انگيزش‌دروني 0/84 و پنهان‌سازي دانش 0/71 به دست آمد. يافته‌‍‌ها: نتايج نشان داد ميانگين مالكيت‌ روان‌شناختي دانش و پنهان‌سازي دانش پايين‌تر از نمره ملاك و نوع‌دوستي و انگيزش‌دروني بالاتر از نمره ملاك بود. ضريب مسير متغيرها نشان داد مالكيت روان‌شناختي روي پنهان‌سازي دانش، تأثير مثبت و معني‌دار، نوع‌دوستي روي پنهان‌سازي دانش و انگيزش‌دروني روي پنهان‌سازي دانش، تأثير منفي و معني‌دار دارد و نقش تعديل‌كنندگي نوع‌دوستي و انگيزش‌دروني تأييد شد. نتيجه‌گيري: طبق نتايج مي‌توان گفت كه پنهان كردن يا به اشتراك گذاشتن دانش نه تنها به سطح دارايي فرد نسبت به هدف مالكيت بلكه به انگيزه دروني و رفتار نوع‌دوستانه نيز بستگي دارد.