تحليل زمين‌شناسي مهندسي و مدل‌سازي حفريات تراز مياني، معدن منگنز ونارچ (قم)

عمليات معدن‌كاري به روش زيرزميني هميشه مشكلات پيچيده‌تري نسبت به روش روباز داشته است. يكي از مشكلاتي كه در روش زيرزميني اغلب اوقات تاثيرگذار بوده است، ناپايداري تونل‌ها و كارگاه‌هاي استخراج حين انجام حفاري يا پيشروي مي‌باشد، كه ناشي از عدم شناخت پارامترهاي زمين‌شناسي مهندسي و ژئومكانيكي توده سنگ‌هاي اطراف حفريه مي‌باشد. در فضا‌هاي زيرزميني تراز 240 غربي، معدن منگنز ونارچ (استان قم)، خصوصيات زمين‌شناسي مهندسي در كارگاه‌هاي استخراج و تونل‌هاي امتدادي ( اصلي) تاثير بسزايي بر روي پايداري حفريات اين قسمت گذاشته است. به همين دليل شناخت پارامتر‌هاي ژئومكانيكي و تكتونيكي در تحليل زمين‌شناسي مهندسي براي استخراج و ترابري ايمن و اقتصادي از اهميت بالايي برخوردار است. هدف از مطالعه در اين محدوده  شناخت عوامل تاثيرگذار(مانند گسل‌ها، آب‌هاي زيرزميني، دسته‌درزه‌ها و ....) و ارائه راه‌كارهاي مناسب براي بالا بردن مدت زمان پايداري در تونل‌هاي اصلي و كارگاه‌هاي استخراج مي‌باشد. انجام چنين تحقيقي ابتدا شامل، مطالعه نقشه‌هاي زمين‌شناسي، عكس‌هاي هوايي و سپس بازديد ميداني از داخل حفريات و بردشت عوارض زمين‌شناسي و  نمونه‌هاي استاندارد سنگي، براي آزمون‌هاي مقاومتي مي‌باشد. در اين تحقيق محاسبه و تحليل عرض بهينه براي كارگاه استخراج، و تحليل پايداري براي عرض 3 متر در تونل‌هاي امتدادي،  به دو روش تجربي (كه شامل سيستم طبقه‌بندي (RMR)، سيستم طبقه بندي بارتون (Q) محاسبه شد) و يك روش سيستم تحليل عددي (با نرم افزار Plaxis 3D ) انجام شد، و نهايتا نقاط ضعف و قوت هر يك از اين سه روش در اين كاربرد اختصاصي نسبت به مشاهدات زميني مورد بحث قرار گرفت.