استفاده از داده‌هاي ايستگاه‌هاي هواشناسي و ماهواره‌اي در تعيين شدت بارش حوضه آبريز كن

روابط شدت - مدت - فراواني بارندگي يكي از ابزارهاي مهم در برآورد دبي سيلاب است. امروزه به‌دليل پيشرفت فناوري و باتوجه‌به اينكه ايستگاه‌هاي باران‌سنجي به‌صورت پراكنده در دسترس هستند، استفاده از داده‌هاي بارش ماهواره‌اي با تفكيك زماني و مكاني مختلف امكان‌پذير شده است. در اين پژوهش از داده‌هاي بارشي PERSIANN با تفكيك زماني 1 و 6 ساعت استفاده شده است. همچنين تفكيك مكاني اين داده‌ها 0/04×0/04 درجه است. داده‌هاي بارندگي ايستگاه‌هاي سينوپتيك اطراف حوضه كن نيز مورد استفاده قرار گرفت. براي محاسبه و بررسي منحني IDF، سه توزيع احتمالي پيوسته متداول گمبل، پيرسون نوع 3 و لوگ پيرسون نوع 3 با دوره‌هاي بازگشت 2، 5، 10، 25، 50 و ۱۰۰ساله مورد بررسي قرار گرفتند. به‌طور كلي شدت بارش در روش گمبل بيشتر از روش ييرسون به‌دست آمد. توزيع لوگ پيرسون نوع 3 نيز نتايج قابل قبولي در اين پژوهش ارائه نداد. براي تعميم منحني‌هاي شدت – مدت - فراواني به كل حوضه كن از دو روش درون‌يابي وزن‌دهي معكوس فاصله و كريجينگ بيزين تجربي استفاده شد. نتايج نشان داد بين اين دو روش، به غير از توزيع احتمالي پيرسون نوع 3، تفاوت اندكي وجود ندارد.