اثر اسانسهاي آويشن، نعناع فلفلي، مرزه و دو قارچ‌كش بر رشد سه قارچ بيماري‌زاي گياهي

مقدمه: بعضي اسانس‌هاي گياهي خاصيت ضد قارچي دارند. اين پژوهش براي تعيين اثر سه اسانس گياهي و دو قارچكش شيميايي بر رشد پرگنه سه قارچ بيمارگر گياهي در شرايط آزمايشگاهي انجام شد. مواد و روشها: اثر غلظت‌هاي مختلف سه اسانس آويشن (Thymus vulgaris L.)، نعناع فلفلي (Mentha piperata L.) و مرزه خوزستاني (Satureja khuzestanica Jamzad)، در مقايسه با دو قارچ‎كش مانكوزب و كاربندازيم، بر  رشد سه قارچ Alternaria solani، Botrytis cinerea  و Fusarium solani با روش رقيقسازي در محيط عصاره مخمر سوكرز مايع مورد بررسي قرار گرفتند و حداقل غلظت بازدارندگي (MIC) و حداقل غلظت قارچ‎كشي (MFC) آنها محاسبه شدند. يافته ها: اسانس آويشن در بين اسانهاي گياهي بيشترين اثر بازدارندگي را بر A. solani و F. solani  و اسانس مرزه بيشترين اثر بازدارندگي را بر B. cinerea داشتند.  مانكوزب در بين قارچكشهاي شيميايي بيشترين اثر بازدارندگي را بر A. solani و كاربندازيم بيشترين اثر بازدارندگي را بر B. cinerea و F. solani داشتند. نتيجه‎گيري: اسانس‌هاي آويشن و مرزه اثر بازدارندگي قابل ملاحظه‌اي بر رشد پرگنه اين سه قارچ بيمارگر گياهان دارند.