به ‎كارگيري پپتيدهاي ضد سرطاني و نفوذپذير سلولي در درمان سرطان

امروزه سرطان يكي از عوامل اصلي مرگ و مير در جهان درنظرگرفته مي‎شود. استفاده از روش ‎هاي رايج براي درمان سرطان از جمله شيمي درماني به دليل ايجاد مقاومت دارويي و عدم اختصاصي بودن براي تومورها داراي محدوديت هاي شده‎اند. بنابراين، شناسايي روش‎هاي جديد حائز اهميت مي‎باشد. پپتيدها به دليل عواملي نظير اندازه كوچك، سنتز راحت، فعاليت و ويژگي بالا و تنوع بيولوژيكي توجه دانشمندان را به خود جلب كرده است. از جمله پپتيدهاي درماني كه در سال‎هاي اخير به منظور درمان سرطان مورد توجه قرارگرفته‎اند، مي‎توان پپتيدهاي كاتيوني ضدسرطاني و پپتيدهاي نفوذپذير سلولي را نام برد. در اين پژوهش، تعدادي از مطالعات موجود در زمينه پپتيدهاي ضدسرطاني و پپتيدهاي نفوذپذير مورد نقد و بررسي قرار گرفتند. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه پپتيدهاي ضدميكروبي با خاصيت ضدسرطاني از طريق سازوكار‎هاي غشايي و غيرغشايي بر عليه سلول‎هاي سرطاني و تومورها عمل مي‎كنند. همچنين پپتيدهاي نفوذپذير سلولي كونژوگه شده به عوامل درماني از طريق غلبه بر مقاومت دارويي به عنوان يك سازوكار موثر در درمان سرطان درنظرگرفته مي‎شوند. علاوه بر اين، پپتيدهاي ضدسرطاني و نفوذپذير سلولي به دليل عواملي همچون سميت اندك، نحوه عمل و توانايي نفوذ در غشاء سلولي مي‎توانند به عنوان يك كانديدا در درمان سرطان پيشنهاد شوند. با اين وجود، مطالعات بيشتري به منظور درك سازوكار عمل اين پپتيدهاي با پتانسيل درماني مورد نياز است.