اشتغال‌پذيري جوانان روستايي و مهارت‌هاي ديجيتال

توانمندسازي جوانان براي اشتغال‌پذيري، به معناي برخورداري از مجموعه دانش، مهارت‌ها و نگرش ها براي كسب يك شغل و ايفاي نقش مؤثر در بازار كار، از اولويت‌هاي اصلي دولت‌ها در برنامه‌هاي توسعه است. اين موضوع به‌ويژه در مورد جوانان روستايي به‌عنوان نيروي مولد در اقتصاد روستا و بخش كشاورزي از اهميت ويژه‌اي برخوردار بوده و عدم توجه به توانمندي جوانان و بهره‌گيري شايسته از ظرفيت‌هاي آن‌ها، هدر رفت منابع انساني و پديده مهاجرت را در پي خواهد داشت. امروزه با پيشرفت‌هاي گسترده در حوزه‌هاي مختلف علمي و فناوري و از سويي تغيير شرايط و نيازها و انتظارت جوامع، انطباق محتواي آموزش‌هاي مهارتي جوانان با پيشرفت‌هاي علمي و فناوري و تحولات اجتماعي، همواره يكي از دغدغه‌هاي پيش‌روي نظام‌هاي آموزش مهارتي است كه نيازمند تدبير هوشمندانه براي ايجاد تغييرات فرايندي و محتوايي نوآورانه و مؤثر به‌منظور پوشش شكاف‌هاي مهارتي جوانان در حوزه فناوري‌هاي نوين و به‌طور خاص در عصر حاضر، فناوري‌هاي ديجيتال مي‌باشد. در نوشتار حاضر با بهره‌گيري از روش‌شناسي مطالعات مروري، به نقش سواد و مهارت‌‌هاي ديجيتال در توانمندسازي جوانان روستايي براي ورود به مشاغل آينده و ضرورت مدل‌سازي و اجراي فرايندهاي مؤثر و هدفمند براي ايجاد و تقويت مهارت‌ها و توانمندي‌هاي مورد نياز در جوانان مناطق روستايي براي رويارويي اثربخش يا چالش‌هاي آينده اشتغال، در بستر فناوري‌هاي ديجيتال و بهره‌گيري شايسته از فرصت‌هاي موجود در اين حوزه از فناوري‌ها پرداخته شده است.