تأثير متقابل نهاد و جهاني شدن بر شاخص فلاكت

شاخص فلاكت يك نشانگر اقتصادي است كه از جمع نرخ تورم و نرخ بيكاري به دست مي‌آيد و افزايش آن به معني كاهش رفاه اجتماعي و گسترش فقر است. تحقيق حاضر با رويكرد داده‌هاي تابلويي و روش گشتاورهاي تعميم‌يافته به بررسي تأثير متقابل نهاد و جهاني شدن بر شاخص فلاكت در دو گروه از كشورهاي با درآمد سرانه بالاتر از 25 هزار دلار و كشورهاي با درآمد سرانه پايين‌تر از 25 هزار دلار طي دوره 2020-2008 مي‌پردازد. نتايج برآورد نشان مي‌دهد شاخص نهادي حكمراني تأثير منفي و معناداري بر شاخص فلاكت در هر دو گروه از كشورهاي منتخب دارد. بر اين اساس يك درصد بهبود در كيفيت حكمراني 0.26 درصد در كشورهاي با درآمد سرانه بالا و 0.14 درصد در كشورهاي با درآمد سرانه پايين منجر به كاهش شاخص فلاكت مي‌شود. همچنين شاخص جهاني شدن تأثير منفي و معناداري بر شاخص فلاكت در هر دو گروه از كشورهاي منتخب دارد بدان معنا كه يك درصد افزايش در جهاني شدن 0.53 درصد در كشورهاي با درآمد سرانه بالا و 0.29 درصد در كشورهاي با درآمد سرانه پايين منجر به كاهش شاخص فلاكت مي‌شود. بنابراين توصيه به بسترسازي مناسب بهبود كيفيت حكمراني از كانال بهبود كيفيت قوانين و مقررات، حاكميت قانون، كنترل فساد و كارايي و اثربخشي دولت در راستاي بهره‌گيري از فضاي جهاني شدن به منظور دستيابي به نرخ تورم و نرخ بيكاري پايين (كاهش شاخص فلاكت) مي‌گردد.