تأمين ‌مالي زيرساخت‌هاي شهري در كلان‌شهرهاي ايران با تأكيد بر اندازۀ شهر: مطالعۀ موردي كلان‌شهر اصفهان

در اين پژوهش به‌منظور تأمين هزينۀ‏ زيرساخت ‏هاي‏ عمومي در كلان‏ شهرها، منبع درآمدي جديدي تحت عنوان عوارض شهروندي براي شهرداري ‏ها معرفي شده است. ضرايب بازيابي هزينه ‏ها در اين نوع از عوارض با هدف پيوند بيشتر ميان هزينه ‏هاي زيرساختي و استفاده‌كنندگان آنها و با توجه به اندازۀ جمعيت شهرها، تعيين شده‌است. به همين جهت در اين مطالعه، ابتدا تلاش شده تا الگويي از اندازه شهري تعادلي براساس هزينه ‌ها و منافع شهري تنظيم ‌و بر روي نمونه‏اي از 9 شهر بالاي يك ميليون نفر جمعيت ايران برآورد ‏گردد. تجزيه‏ و ‏تحليل رگرسيون داده‏هاي تركيبي، در طي 14سال (1385-1398) و با استفاده از تابع ترانسلوگ انجام ‏شده و نتايج تجربي، امكان شناسايي اندازه‏ هاي تعادلي خاص هر شهر را فراهم‏ كرده‌‏‏است. نتايج اين مطالعه نشان مي‏دهد كه كليۀ كلان‏ شهرهاي ايران از اندازۀ بهينۀ خود عبور كرده‏اند. در ادامه، با‏ توجه به اندازۀ شهرها، ضرايب بازيابي عوارض شهروندي براي كلان‏ شهر اصفهان، براي سال 1399 اندازه‏ گيري و تحت سناريوهاي مختلف برآورد شده و يافته‏ ها حكايت از آن دارد كه با بازيابي هزينۀ استهلاك سرمايه‌ گذاري‏ها در همان سال نخست، عوارض شهروندي، پتانسيل كسب درآمدي به اندازۀ بيش از دو برابر عوارض نوسازي را داشته ‏است.