بررسي آثار كيفيت محيطي بر رضايتمندي و وفاداري در گردشگري روستايي (موردمطالعه: شهرستان ايذه)

از مؤلفه‌هاي مهم و تأثيرگذار در برنامه‌ريزي و توسعه گردشگري در نواحي روستايي توجه به كيفيت محيطي اين نواحي است كه نقش مؤثري در رضايتمندي و به‌تبع آن وفاداري گردشگران ايفا مي‌نمايد. در اين پژوهش به‌منظور برنامه‌ريزي براي گردشگري، به بررسي و شناخت وضعيت كيفيت محيطي مقصدهاي گردشگري روستايي و تبيين مهم‌ترين عوامل كيفيت محيطي تأثيرگذار بر رضايتمندي و وفاداري گردشگران پرداخته شده است. روش‌ انجام پژوهش توصيفي تحليلي مبتني بر روش پيمايشي و اسنادي است. جامعه آماري اين پژوهش ازلحاظ مكاني روستاهاي گردشگري واقع در شهرستان ايذه و به لحاظ جامعه موردتحقيق شامل گردشگراني است كه از روستاهاي نمونه (9 روستا) بازديد داشته‌اند. تعداد گردشگر نمونه با استفاده از روش كوكران (جامعه نامعلوم) 450 نفر تعيين و براي هر روستا 50 نفر در نظر گرفته شده است. جمع‌آوري داده‌ها و اطلاعات موردنياز بر اساس روش اسنادي و روش ميداني (پرسش‌نامه) است. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها در راستاي دستيابي به اهداف پژوهش از روش‌هاي آمار توصيفي و استنباطي استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داد وضعيت كيفيت محيطي نواحي روستايي، رضايتمندي و وفاداري گردشگران بالاتر از حد متوسط قرار دارد و در بين شاخص‌هاي كيفيت محيطي در پژوهش، شاخص كيفيت پويايي محيط بيشترين تأثير را بر رضايتمندي و وفاداري گردشگران داشته است.