اثربخشي درمان مبتني بر فرايند بر حافظۀ كاري و كيفيت خواب زنان مبتلا به كم‌خوني داراي اختلال اضطراب فراگير

مقدمه: زنان به علت دوران قاعدگي، بارداري و دريافت و جذب ضعيف آهن در برابر كم‌خوني ناشي از فقر آهن و عوارض روان‌شناختي آن آسيب‌پذير هستند. هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي درمان مبتني بر فرايند بر حافظۀ كاري و كيفيت خواب زنان مبتلا به كم‌خوني ناشي از فقر آهن داراي اختلال اضطراب فراگير بود.مواد و روش ها: پژوهش حاضر يك طرح آزمايشي تك‌موردي بود. به اين منظور، شش شركت‌كنندۀ زن مبتلا به كم‌خوني ناشي از فقر آهن به شيوۀ نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و دستورالعمل درمان مبتني بر فرايند طي نه جلسۀ 60 دقيقه‌اي اجرا گرديد. شركت‌كننده‌ها در مرحلۀ پيش از درمان، به نسخۀ چهارم پرسش‌نامۀ اختلال اضطراب فراگير نيومن و همكاران پاسخ دادند و مصاحبۀ باليني شدند. در مراحل درمان نيز به آزمون حافظۀ كاري و پرسش‌نامه كيفيت پاسخ دادند. داده‌ها به روش ترسيم ديداري، شاخص تغيير پايا و فرمول درصد بهبودي تحليل گرديد.يافته هاي پژوهش: يافته‌هاي پژوهش نشان داد، درصد بهبودي كلي در متغير حافظۀ كاري در مرحلۀ درمان و پيگيري به‌ترتيب برابر با 52.95 (درصد) و 85.43 (درصد) و در متغير كيفيت خواب در مرحلۀ درمان و پيگيري به‌ترتيب برابر با 57.66 (درصد) و 78.75 (درصد) بود و اين نشانۀ موفقيت در درمان است.بحث و نتيجه‌گيري: درمان مبتني بر فرايند موجب بهبود حافظۀ كاري و افزايش كيفيت خواب آزمودني‌هاي پژوهش شد و پيشنهاد مي‌گردد به‌عنوان يكي از شيوه‌هاي درماني و مكمل درمان پزشكي براي درمان اختلالات رواني همراه و بهبود عملكرد كلي افراد مبتلا به كم‌خوني فقر آهن به‌كار رود.