تأثير كينزيوتيپ بر ضخامت تاندون سردراز دوسر بازويي در ورزشكاران داراي سندرم گيرافتادگي ساب آكروميال

مقدمه و اهداف تاندون سر دراز عضله دوسر يك عامل مهم درد شانه است و اغلب نقش چند عاملي در گيرافتادگي ساب آكروميال دارد. هدف از اين مطالعه تعيين تأثير كاربرد كينزيوتيپ بر ضخامت تاندون سر دراز عضله دوسر بازويي، درد و حس عمقي مفصل شانه در ورزشكاران داراي سندرم گيرافتادگي ساب آكروميال بود. مواد و روش‌ها در اين مطالعه نيمه آزمايشي 20 مرد ورزشكار مبتلا به سندرم گيرافتادگي شانه به‌صورت هدفمند و دردسترس انتخاب شد و به‌طور تصادفي به 2 گروه تقسيم شدند: گروه 1 كينزيوتيپ و گروه 2 كينزيوتيپ ساختگي دريافت كردند. ضخامت تاندون سر دراز عضله دوسر با استفاده از ام‌آرآي، حس عمقي مفصل شانه با استفاده از تكنيك عكس‌برداري و درد با استفاده از VAS، قبل، بلافاصله و بعد از 24 ساعت استفاده از كينزيوتيپ اندازه‌گيري شد. براي تعيين نرمال بودن توزيع از آزمون شاپيرو ويلك و براي مقايسه ميانگين اختلاف بين دو گروه از آنووا استفاده شد. سطح معني‌داري 0/05 P در نظر گرفته شد.يافته‌ها ضخامت تاندون دو سر بازويي بين دو گروه در 3 مرحله اندازه‌گيري اختلاف معني‌داري نشان نداد (0/147=P). بين حس وضعيت مفصل در دو گروه در زاويه 45 درجه اختلاف معني‌داري مشاهده شد (0/001 P) و در زاويه 90 درجه اختلاف معني‌داري وجود نداشت (0/05 P). بين نمرات درد دو گروه بعد از اجراي كينزيوتيپ اختلاف معني‌داري مشاهده شد (001/P 0). نتيجه‌گيري كينزيوتيپ مي‌تواند به‌عنوان يك عامل موثر در كاهش درد و بهبود حس وضعيت مفصل در برخي زوايا در افراد داراي سندرم ساب آكروميال كاربرد داشته باشد.