حل اختلاف در قراردادهاي هوشمند با توجه به ويژگي خوداجرايي آن‌ها

قراردادهاي هوشمند از دستاوردهاي جديدي است كه مورد استقبال زيادي واقع شده ولي همچنان در رابطه با ماهيت حقوقي آن‌ها اختلاف ‌نظر وجود دارد. به علاوه، با توجه به ويژگي خوداجرايي اين قرارداد‌ها و وجود فلسفه‌ي حذف اشخاص ثالث، شيوه‌ي حل اختلافات ناشي در اين قراردادها از مواردي است كه با گسترش استفاده از اين فناوري، اهميت روزافزوني پيدا كرده است. در پژوهش حاضر، بعد از تبيين تعاريف ارائه شده از قراردادهاي هوشمند و تشريح چگونگي تامين خصيصه خوداجرايي در آن‌ها در بستر بلاك‌چين، به بيان طرق حل اختلاف ممكن در اين نوع از قرارداد‌ها اعم از حل اختلاف از طريق مراجعه به مراجع قضايي و روش‌هاي جايگزين پرداخته شد. در پايان، پس از بررسي مزاياي داوري، روش فوق به عنوان روش حل اختلاف مناسب در قراردادهاي هوشمند مطرح و شرايط مختص به آن‌ بيان شد و همچنين نمونه‌هايي از داوري الكترونيكي با سازوكار مختص به بستر اين فناوري كه افراد مي‌توانند در سطح بين‌المللي به آن‌ها دسترسي داشته باشند، مورد بررسي واقع شده و روش‌هاي حل اختلافات آنلاين، غيرمتمركز، منصفانه و سازگار با ساختار بلاك‌چين پيشنهاد شد.