تحليل ساختاري محرك‌هاي مؤثر بر وضعيت آينده توسعه شهري دانش‌پايه در شهر تهران

شهرها كانون انديشه، رقابت و رشد در سرتاسر جهان هستند. توسعه شهري دانش‌پايه از ابعاد كاربردي توسعه پايدار است كه امروزه گره‌گشاي مشكلات شهري است. شهر دانش‌پايه خروجي توسعه شهر دانش‌پايه، شهري مبتني بر اقتصاد منطقه‌اي دانش‌پايه با صادرات با ارزش‌افزوده بالا كه از طريق تحقيق، فناوري و قدرت فكري ايجاد و براي تشويق و تقويت دانش طراحي ‌شده است. هدف از اين پژوهش شناخت و تحليل محرك‌هاي توسعه شهري دانش‌پايه در كلان‌شهر تهران مي‌باشد. پژوهش حاضر توصيفي- تحليلي بوده و به لحاظ هدف، كاربردي مي‌باشد. محرك‌ها مؤثر از طريق تحليل محتوي كيفي استخراج و با روش دلفي توسط 20 متخصص غربال‌گري و در سه مرحله با ماتريس دوسويه، در 9بعد و 43 شاخص امتيازدهي شده و از روش تحليل ساختاري با نرم‌افزار MicMac بر پايه روش تحليل اثرات متقاطع مورد تحليل قرار گرفت و در ادامه اثرات مستقيم و غيرمستقيم اين محرك‌ها بر آينده توسعه شهري دانش‌پايه در شهر تهران مشخص شد. از ميان متغيرهاي بررسي ‌شده بيشترين متغيرهاي مؤثر شناسايي‌شده، متغير مديريت بازار محور از بعد زيرساخت سياسي با ميزان تأثيرگذاري مستقيم 408 در جايگاه اول، متغير تقويت سرمايه انساني از بعد زيرساخت انساني با ميزان تأثيرگذاري مستقيم 400 در جايگاه دوم و متغيرهاي مديران دانشي و يكپارچه‌سازي فعاليت‌هاي سياسي از بعد زيرساخت سياسي با ميزان تأثيرگذاري مستقيم 361 در جايگاه سوم، متغير يكپارچه‌سازي فعاليت‌هاي سياسي از زيرساخت سياسي با ميزان تأثيرگذاري مستقيم 361 در جايگاه چهارم و متغير كيفيت اجتماعي از زيرساخت انساني با تأثيرگذاري مستقيم 356 در جايگاه پنجم قرار گرفتند. به‌اين‌ترتيب محرك‌هاي مؤثر در توسعه شهري دانش‌پايه در شهر تهران در ابتدا زيرساخت سياسي و بعد زيرساخت انساني مي باشد. در نهايت مي‌توان اشاره كرد كه شهر تهران هنوز شرايط لازم براي رسيدن به شهر دانش‌پايه را ندارد زيرا هنوز توسعه شهري دانش‌پايه در اين شهر شكل نگرفته است.