بررسي ابعاد صرفي فرايندهاي معادل گزيني مفاهيم علم جامعه شناسي در زبان فارسي

نوشته حاضر با بررسي تعداد 200 واژه جامعه شناسي و 50 اسم از اسماء جامعه شناسان از ميان 36 كتاب جامعه شناسي، سعي دارد نشان دهد كه فرايند هاي معادل گزيني در علم جامعه شناسي در ايران با چه مشكلات و نارسايي هايي روبرو بوده است. عدم انسجام در ترجمه ها، تكثر كلمات و تر جمه و نگارش اسماء انگليسي و فرانسوي نشان از غلبه رويكردهاي سليقه اي و عدم آشنايي با امكانات و محدوديت هاي صرفي زبان فارسي نزد مترجمان دارد. مسئله اصلي در ترجمه و نگارش اين واژگان، واژه گرايي ضعيفِ حاكم بر آن است. اين واژه گراييِ ضعيف به عدم شناخت جامع زبان فارسي، قابليت هاي اشتقاقي و تركيبي زبان فارسي نزد مترجمان برمي گردد. جستار حاضر با بررسي فرايندهاي تغيير معنايي، وام گيري، ساخت سرواژه، چينش، وندافزايي، جعل و واژه سازي معكوس در اين آثار سعي در تحليل و ارزيابي گفتمان مذكور خواهد داشت، و نارسايي هاي صرفي و معنايي رويه واژه گرايي ضعيف را در اين گفتمان تبيين خواهد كرد. نگارندگان نشان مي دهند كه مترجمان تنها با در نظر گرفتن دانش صرفي و معنايي زبان فارسي است كه مي توانند از تشتت، تكثر و ازهم گسيختگي در رويه هاي معادل گزيني در حوزه علم جامعه شناسي رهايي يابند.