خَلَل در وقوفين با رويكردي بر آراي امام خميني(ره) و تطبيق بر مذاهب اهل سنت

پژوهش حاضر با هدف تحليل و نقد ديدگاه فقهاي اماميه با محوريت آراي امام خميني و فقهاي اهل سنت در خصوص خلل در وقوفين (عرفات و مشعر) نگاشته شده و با استفاده از روش توصيفي-تحليلي و ابزار از نوع كتابخانه‌اي به بررسي خلل و آسيب‌هايي كه به اجزاء وقوفين وارد مي‌شود، پرداخته است. يافته‌هاي پژوهش بيانگر آن است كه در فقه اماميه اگر خلل عمدي به نيت، زمان، مكان و كيفيت وقوفين وارد شود، با توجه به اصل اولي، موجب بطلان وقوفين و نهايتاً بطلان حج مي‌شود، خواه خلل وارده نقيصه باشد، خواه زياده؛ ولي در صورت معذور بودن در برخي از اجزا خللي به صحت وقوفين و حج وارد نمي‌شود. در فقه اهل سنت نيز در وقوف عرفات هر گونه خلل عمدي به شرايط وقوف، موجب بطلان وقوف عرفات و حج مي‌شود؛ ولي در وقوف مشعر به دليل ركن نبودن آن، در صورت وارد شدن خلل عمدي يا سهوي موجب بطلان وقوفين و حج نمي‌شود.