تخصيص بهينه منابع آب بخش كشاورزي بين محصولات منتخب مناطق روستايي سيستان

بحراني بودن وضعيت منابع آبي مناطق خشك و نيمه خشك ايران به‏ خصوص منطقه سيستان، روند توسعه پايدار در اين منطقه با مشكل جدي مواجه نموده است. عدم توجه كافي به مديريت بهينه منابع آب كشاورزي و تداوم استفاده از برخي شيوه‏هاي نادرست فعلي يكي از عوامل اصلي دست نيافتن به توسه پايدار كشاورزي و روستايي است. در اين مطالعه سعي شده است تا با مديريت بهينه آب رودخانه هيرمند در بخش كشاورزي كمكي جهت توسعه بخش كشاورزي و روستايي مناطق سيستان انجام شود. كه براي اين منظور از تئوري بازي‏ها، جهت تخصيص آب، بين اراضي كشاورزي مناطق روستايي سيستان در سال 1398-1399 استفاده شده است. جهت اجراي بازي از الگوريتم فراابتكاري استفاده شد كه تركيبي از الگوريتم ژنتيك پويا و روش برنامه‏ريزي فازي مي‏باشد. نتايج نشان داد استفاده از مدل پيشنهادي مي‏تواند منجر به تخصيص كارا و عادلانه آب بين مناطق تحت آبياري و محصولات مختلف شود به طوريكه حداكثر سود از اين تخصيص حاصل خواهد شد و با افزايش راندمان آبياري از 35 به 50 و 70 درصد مقدار سود كل از 314810 به 544390 و 896050 ميليون ريال به ترتيب افزايش مي‏يابد. با توجه به نتايج مطالعه پيشنهاد مي‏شود محصولات پربازده مانند پياز و خربزه جايگزين محصولاتي با بازدهي پايين‏تر مانند گندم و جو شود. و همچنين با توجه به بحران آبي منطقه سيستان، از نتايج مدلسازي بازي استاكلبرگ ‏در اين مطالعه مي‏توان براي تخصيص بهينه آب در منطقه سيستان استفاده نمود.