تجربه وجودي وجود در مكتب مارتين هيدگر

موضوع اصلي كه فلسفه هيدگر، وجود است. او معتقد است اين موضوع در تاريخ فلسفه غرب بعد از افلاطون و ارسطو مورد غفلت قرار گرفته و جاي خود را به معرفت‌شناسي داده است. در دوران جديد، وي براي احياي مجدد موضوع فراموش‌شده وجود، تلاش زيادي انجام داد و كوشيد از قلمرو مفهومي وجود فراتر رفته و به كنه حقيقت عيني و انضمامي وجود نائل شود. هيدگر براي رسيدن به اين منظور، به‌دنبال راهي براي شناسايي وجود است؛ به‌همين دليل به انسان رو مي‌آورد. از منظر او، انسان تنها موجودي است كه توانايي پرسش از وجود را دارد و تنها پديداري است كه مي‌تواند به همه پديدارها معنا ببخشد. درواقع، پرسش از وجود تنها از طريق موجودات حاصل مي‌شود، چراكه وجود در موجودات مخفي است و راه گشايش آن، تحليل و بررسي واقعيت انضمامي وجود است. اين مقاله با روشي تحليلي‌ـ‌توصيفي، در صدد بررسي تجربه وجودي وجود از نگاه هيدگر است؛ از آن جهت كه تجربه كردن وجود و عينيت يافتگي آن به‌معناي ظهورات وجود و نامستور بودن وجود است و تجربه كردن وجود انسان به‌مثابه موجودي برآمده از وجود، برجسته‌ترين گونه ظهور وجود.