تدوين مدل رضايت جنسي براساس ناگويي هيجاني و دانش و نگرش جنسي در زوجين: نقش واسطه‌اي خودپندارهٔ جنسي

زمينه و هدف: از عوامل تأثيرگذار بر رضايت‌ جنسي زوجين، ناگويي ‌هيجاني، دانش ‌و نگرش‌ جنسي و خودپندارهٔ جنسي است. اين مطالعه به‌منظور تدوين مدل رضايت ‌جنسي براساس ناگويي‌ هيجاني و دانش و نگرش‌ جنسي در زوجين با نقش واسطه‌اي خودپندارهٔ جنسي انجام گرفت. روش بررسي: روش پژوهش، همبستگي از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعهٔ ‌آماري پژوهش را تمامي زوجين مراجعه‌كننده به‌دليل مشكل دلزدگي ‌زناشويي به مراكز مشاورهٔ شهر سنندج در سال ۹۸-۱۳۹۷ تشكيل دادند كه از بين آن‌ها، سيصد نفر با روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند. ابزارهاي جمع‌آوري داده‌ها، مقياس ناگويي هيجاني تورنتو (بگبي و همكاران، ۱۹۹۴)، مقياس دانش و نگرش‌ جنسي (بشارت و رنجبر كلاگري، ۱۳۹۲)، پرسش‌نامۀ چندوجهي خودپندارهٔ جنسي (اسنل، ۱۹۹۸) و مقياس رضايت ‌جنسي (هادسون و همكاران، ۱۹۸۱) بود. تحليل داده‌ها به‌كمك ضريب‌ همبستگي پيرسون و مدل‌ معادلات ‌ساختاري در نرم‌افزارهاي SPSS نسخهٔ ۲۲ و SmartPLS صورت گرفت. سطح معناداري در اين پژوهش ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد، خودپندارهٔ جنسي به‌طور مستقيم و مثبت بر رضايت جنسي (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۴۶۴=β)، دانش و نگرش جنسي به‌طور مستقيم و مثبت بر خودپندارهٔ جنسي (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۲۲۴=β) و رضايت جنسي (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۲۹۷=β)، ناگويي هيجاني به‌طور مستقيم و معكوس بر خودپندارهٔ جنسي (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۶۱۳-=β) و رضايت جنسي (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۲۰۶-=β) تأثير معناداري داشت. به‌علاوه، دانش و نگرش جنسي به‌طور غيرمستقيم و ازطريق خودپندارهٔ جنسي داراي تأثير مثبت و معناداري بر رضايت جنسي بود (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۱۰۴=β)؛ همچنين ناگويي هيجاني به‌طور غيرمستقيم و ازطريق خودپندارهٔ جنسي داراي تأثير معكوس و معناداري بر رضايت جنسي بود (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۲۸۵-=β). نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي اين پژوهش نتيجه گرفته مي‌شود، دانش و نگرش جنسي و همچنين ناگويي هيجاني به‌طور غيرمستقيم و ازطريق خودپندارهٔ جنسي تأثير معناداري بر رضايت جنسي دارند.