بررسي اثربخشي برنامهٔ مداخله‌اي تلفيقي برمبناي يادگيري خودراهبر و راهبردهاي نظم‌بخشي شناختي هيجان بر كاهش اضطراب امتحان دانش‌آموزان دختر دورهٔ دوم متوسطه

زمينه و هدف: اضطراب امتحان، نوعي اضطراب موقعيتي و زيست روان-اجتماعي مهم بر عملكرد تحصيلي به‌شمار مي‌رود. بر همين اساس اين پژوهش با هدف بررسي تأثير برنامهٔ مداخله‌اي تلفيقي برمبناي يادگيري خودراهبر و راهبردهاي نظم‌بخشي شناختي هيجان بر كاهش اضطراب امتحان دانش‌آموزان دختر متوسطهٔ دوم شهر ايلام انجام شد.روش‌بررسي: روش پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ مطالعه‌شدهٔ پژوهش را تمامي دانش‌آموزان دختر دورهٔ دوم متوسطهٔ شهر ايلام در سال‌ تحصيلي ۹۷-۱۳۹۶ تشكيل دادند. با استفاده از روش هدفمند تعداد سي نفر داوطلب واجد شرايط، با انتصاب تصادفي در دو گروه پانزده‌نفري آزمايش و گواه قرار گرفتند. دانش‌آموزان براي جمع‌آوري داده‌ها قبل و بعد از مداخله به پرسش‌نامهٔ اسپيل‌برگر (۱۹۷۰) پاسخ دادند. گروه آزمايش طي ده جلسهٔ نوددقيقه‌اي و به‌مدت پنج هفتهٔ متوالي (هر هفته دو جلسه)، برنامهٔ تلفيقي آموزشي يادگيري خودراهبر و راهبردهاي نظم‌بخشي شناختي هيجان را دريافت كرد و براي گروه گواه هيچ مداخله‌اي ارائه نشد. تجزيه‌و‌تحليل داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۳ و روش تحليل كوواريانس در سطح معناداري ۰٫۰۵ صورت گرفت.يافته‌ها: نتايج حاكي‌از اثربخشي برنامهٔ تلفيقي آموزشي يادگيري خودراهبر و راهبردهاي نظم‌بخشي شناختي‌ هيجان بر كاهش اضطراب امتحان بود (۰٫۰۴۵=p).نتيجه‌گيري: برمبناي نتايج به‌دست‌آمده آموزش برنامهٔ تلفيقي يادگيري خودراهبر و راهبردهاي نظم‌بخشي شناختي هيجان مي‌تواند به‌عنوان روشي مداخله‌اي مناسب براي كاهش اضطراب امتحان دانش‌آموزان به‌كار رود.