طراحي مدل نقش ورزش در صلح جهاني

هدف: هدف پژوهش طراحي مدل نقش ورزش در صلح جهاني بود.روش‌ شناسي: در اين روش تحقيق كيفي، براي پاسخگويي به سؤالات پژوهش از روش داده بنياد استفاده شده است. گردآوري داده ها به روش مصاحبه هاي نيمه ساختار يافته صورت گرفت. جامعه آماري پژوهش را صاحب نظران و متخصصاني تشكيل دادند كه با موضوع صلح و ورزش آشنايي داشتند. با توجه به استفاده از روش داده بنياد، نمونه گيري به صورت نظري انجام شد. تحليل داده ها با استفاده از سه مرحلۀ كدگذاري باز، محوري و انتخابي با به كارگيري نسخۀ 7 نرم افزارAtlas-Ti انجام شد.يافته‌ها: پس از كدگذاري باز، مقوله هاي شرايط علّي شامل سياست، بين الملل، آموزش و اقتصاد بود. شرايط زمينه اي شامل شرايط سازماني، سياسي، فرهنگي اجتماعي، بين الملل مي شد. استراتژي هاي عمل شامل راهبردهاي سياسي، سازماني، آموزشي، مديريتي گرديد و پيامدهاي آن ساختاري و انساني استخراج شد. سپس در مرحله كدگذاري محوري و انتخابي، پيوند بين اين مقوله ها در قالب مدل پارادايمي پژوهش تعيين گرديد و نظريه نهايي شكل گرفت.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج پژوهش در مورد نقش ورزش در صلح جهاني مي‌توان گفت كه هنوز مسير پرچالشي در پيش‌رو قرار دارد. به نظر مي رسد با تاكيد بر نقش سياست، روابط بين الملل، آموزش و همكاري سازنده بين متوليان ملي و بين المللي ورزش و حاكمان جهاني، مي‌توان به بهبود شرايط موجود و ارتقا صلح جهاني از طريق ورزش اميدوار بود.