تأثير آموزش و پيگيري تلفني توسط پرستار (تله نرسينگ) بر خودكارآمدي و كيفيت زندگي مادران باردار ديابتي مراجعه‌كننده به مركز آموزشي‌درماني فاطميه‌ي همدان در دوران پاندمي كرونا: يك مطالعه‌ي كارآزمايي باليني

سابقه و هدف: آموزش يكي از شيوه‌هاي اساسي پيشگيري، درمان و كنترل بيماري‌هاي مزمن، از جمله ديابت است. پيگيري تلفني نه‌تنها در كاهش هزينه‌ها، بلكه در ارائه‌ي مراقبت پرستاري و خودكارآمدي بيماران نقش مؤثري ايفا مي‌كند. اين مطالعه با هدف تأثير آموزش و پيگيري تلفني پرستار بر خودكارآمدي و كيفيت زندگي بيماران باردار ديابتي مراجعه‌كننده به مركز آموزشي‌درماني فاطميه‌ي همدان در دوران پاندمي كرونا در سال 1400 انجام شده است.مواد و روش‌‌ها: در اين مطالعه‌ي كارآزمايي باليني، 83 مادر مبتلا به ديابت بارداري مراجعه‌كننده به مركز فاطميه‌ي همدان به‌صورت تصادفي، به دو گروه كنترل و مداخله تقسيم شدند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه‌ي سه‌قسمتي شامل اطلاعات جمعيت‌شناختي و بيماري، پرسش‌نامه‌ي  DMSESو QOL بود. پيگيري تلفني همراه با آموزش بلافاصله پس از ترخيص در ماه اول، هر هفته دو مرتبه و در ماه دوم، هر هفته يك بار در گروه مداخله انجام شد. از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ي 23 براي تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين خودكارآمدي و كيفيت زندگي دو گروه قبل از مداخله، اختلاف آماري معني‌داري را نشان نداد. پس از ارائه‌ي آموزش به گروه مداخله، ميانگين خودكارآمدي و كيفيت زندگي گروه مداخله به‌طور معني‌داري، در مقايسه با گروه كنترل بهبود يافت (0.001 P). نتيجه‌گيري: به نظر مي رسد كه استمرار در آموزش طي تماس هاي تلفني، راحت و دردسترس بودن نوع پيگيري ها موجب شده است تا بيماران گروه مداخله رغبت لازم براي اجرا و ادامه ي آموزش ها را داشته باشند و اين تمرين و تكرار موجب بهبود خودكارآمدي در اين بيماران شده است.