ارزيابي عرضه و تقاضاي منابع آب حوضه آبريز با استفاده از مدل WEAP-MABIA (مطالعه موردي حوضه آبريز گدارچاي نقده)

در حال حاضر، كمبود آب در بسياري از زيرحوضه‌هاي حوضه آبريز درياچه اروميه تجربه مي‌ شود. حوضه آبريز گدارچاي يكي از حوضه‌هايي مهم حوضه آبريز درياچه اروميه است كه تخصيص و مديريت صحيح آب در آن از اهميت بالايي برخوردار است. يك سيستم پشتيبان تصميم مبتني بر ارزيابي و برنامه‌ريزي سامانه‌هاي آب (WEAP) مي‌ تواند در تخصيص و تحليل عرضه و تقاضاي آب اين حوضه مؤثر باشد. در مطالعه حاضر، براي تحليل و شبيه‌سازي عرضه و تقاضاي آب كشاورزي در سه زيرحوضه اصلي واقع در حوضه آبريز گدارچاي از مدل WEAP-MABIA استفاده‌ شده است. در روند مدل‌سازي، سال 2009 به عنوان سال پايه انتخاب ‌شده و كليه مؤلفه‌ هاي منابع و مصارف حوضه، ايجاد و شبيه‌سازي بارش- رواناب و مصارف آب انجام گرديد. پس از آن، واسنجي مدل با ابزار PEST و الگوريتم گاس- مارگواردتت لونبرگ انجام شد. نتايج نشان داد ضريب ناش در دوره واسنجي و صحت سنجي بين 0/68 تا 0/87 بوده كه نشانگر كارايي لازم مدل در مدل‌سازي منابع آب منطقه است. در نهايت، اثرات چندين سناريوهاي مديريتي از قبيل اعمال آيش، تغيير الگوي كشت و افزايش راندمان آبياري بر روي نتايج مدل مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج حاكي از آن است كه اعمال همزمان 10 درصد آيش و نيز افزايش پنج درصدي راندمان آبياري مي ‌تواند اطمينان‌ پذيري تأمين تقاضاهاي آبي در سه حوضه اشنويه، نقده و حسنلو را نسبت به شرايط موجود، به ترتيب حدود 12، 19 و 11 درصد افزايش داده و از اين طريق، با كاهش تقاضاهاي برآورده نشده، نقش بسزايي را در پايداري منابع آب حوضه گدارچاي ايفا نمايد.