ارائه تصوير ارتكازي از امر به معروف و نهي از منكر و لوازم آن بر پايه مباحث اعتباري

نشان دادن پشتوانه عقلاني براي امر به معروف و نهي از منكر به عنوان موضوعي از موضوعات فقه بسيار ضرورت دارد. روش پيگيري مباحث در اين تحقيق، تحليلي عقلاني بوده و به منظور ارائه تصويري ارتكازي از امر به معروف و نهي از منكر از مباحث اعتباريات استفاده شده است؛ رويه اي كه در اين نوشته دنبال مي شود به طور مستقيم استنباط حكم امر به معروف و نهي از منكر از ادله شرعي نبوده بلكه با صرف نظر از حكم اين مقوله در شريعت اسلام با رويكردي موضوع شناسانه و به منظور رفع ابهامات و پاسخ گويي به شبهات پيرامون اين موضوع ،فقهي اين مقوله مورد بررسي و تحليل قرار مي گيرد و در پسا پرده مباحث ذكر شده در ابتداي مقاله تصوير ارتكازي از امر به معروف و نهي از منكر ارائه مي گردد و نشان داده ميشود كه اين ،پديده حقيقتي عملي در ميان ابناء بشر است و نه تنها منافاتي با انسانيت انسان و طبيعت وي ندارد بلكه عملي كاملا عقلاني و عقلاني به شمار ميرود و بر خلاف رويه سابقي كه در كتب فقهي گذشته گان و ناظر به وظيفه مكلّفين در فقه فردي پيگيري ميشد با ارائه تصوير ارتكاز از اين مقوله زمينه اي مهيا ميشود تا نشان داده شود كه اين پديده مقوله اي اجتماعي و داراي مصاديق اجتماعي است و به اين جهت مي بايست از آن در زمره مباحث مربوط به حكمراني و فقه حكومتي سخن گفت.