پيش‌بيني تاب‌آوري تحصيلي براساس پنج عامل بزرگ شخصيت و ابعاد كمال‌گرايي در دانشجويان

هدف از پژوهش حاضر پيش‌بيني تاب‌آوري تحصيلي براساس پنج عامل بزرگ شخصيت و ابعاد كمال‌گرايي بود. همچنين روش پژوهش از نوع هم‌بستگي بود. جامعه آماري پژوهش، تمام دانشجويان دختر دانشگاه قم در سال تحصيلي ۱400-1399 را شامل مي‌‌شد كه از اين ميان تعداد 363 نفر به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب با حجم دانشكده و براساس جدول مورگان انتخاب شدند و به پرسش‌نامه‌هاي تاب‌آوري تحصيلي ساموئلز (2004)، ويژگي‌هاي شخصيتي نئو (1985) و ابعاد كمال‌گرايي چندبعدي تهران (بشارت، 1386) كه از طريق شبكه‌هاي مجازي ارسال شده بود پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS26 در دو سطح توصيفي (ميانگين، انحراف‌معيار و واريانس) و استنباطي (ضريب هم‌بستگي و تحليل رگرسيون) تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه تاب‌آوري تحصيلي با روان‌نژندي رابطه معنادار و معكوس و در مقابل با برون‌گرايي، پذيرابودن، مسئوليت‌پذيري و كمال‌گرايي‌‌هاي خودمدار، ديگرمدار رابطه معنا‌دار و مستقيم دارد؛ از سوي ديگر يافته‌هاي پژوهش نشان داد: روان‌نژندي، برون‌گرايي، پذيرابودن، مسئوليت‌پذيري و كمال‌گرايي‌‌هاي خودمدار و ديگرمدار توانايي پيش‌بيني تاب‌آوري تحصيلي را دارند. درمجموع با توجه به نتايج به دست آمده مي‌توان نتيجه گرفت كه ويژگي‌هاي شخصيتي و ابعاد كمال‌گرايي مي‌توانند تاب‌آوري تحصيلي را پيش‌بيني كنند.