مفهوم كيفيت سرزندگي در طراحي شهري

امروزه به دلايل گوناگون تامين نشاط، شادي و سر زندگي شهري به يكي از دغدغه هاي اصلي نظام هاي مديريت شهري به ويژه در كشورهاي توسعه يافته تبديل شده است. تامين سر زندگي شهري به مثابه آرماني مشروع در صدر بسياري از اسناد رسمي شهر سازي به چشم مي خورد كه خود برخاسته از اهميت سر زندگي شهر است به مثابه هدف و وسيله. به عبارت ديگر، در كنار اهميت سر زندگي به مثابه غايت و هدف، امروزه در شرايط رقابت جهاني شهرها براي كسب سهم بيشتر از سرمايه ها، استعدادها و توجه جامعه بين المللي، سر زندگي شهري ابزار موثري براي ارتقاي توان رقابتي شهرها در تحقق چشم انداز مطلوب آنها تلقي مي شود. انديشيدن در باب سر زندگي شهرها لاجرم پرسش ها و دغدغه هاي متعددي را به ذهن متبادر مي كند. از جمله اينكه، آيا ويژگي هاي مثبت و كيفيت هاي برتر فضايي - كالبدي يك شهر جبرا به ايجاد نشاط و سر زندگي منجر مي شود؟ و اساسا چه نسبتي ميان كيفيت طراحي شهري يك شهر و نيل به سر زندگي شهري وجود دارد؟ در اين مقاله تلاش مي كنيم به دو پرسش اساسي پاسخ دهيم: الف) سر زندگي چيست؟ حالت وجودي آن چيست؟ مولفه هاي كالبدي و غير كالبدي آن كدام است؟ (بعد ماوي موضوع) و ب) سر زندگي شهري چگونه خلق و مديريت مي شود؟ (بعد رويه اي موضوع).