راديو و برنامه ريزي گفتماني

راديو و برنامه ريزي گفتماني

امروزه برنامه‌ريز‌ي براي تبديل چشم‌اندازها و شعارهاي منتخب شبكه‌هاي راديويي به طرح برنامه و سپس برنامه‌سازي، به ‌عنوان مسيله‌اي جدي وگاه مبهم، پيش روي مديران و برنامه‌ريزان اين رسانه قرار گرفته است. زيرا روش‌هاي سنتي و تجربي اتخاذ شده در اين زمينه از نواقص و ضعف‌هايي چون ايستا ‌بودن يا فقدان جامعيت رنج مي‌برند. بنابراين هدف اين مقاله تحليل اصول و شرايط برنامه‌ريزي براي شبكه‌هاي راديويي و طرح استفاده از فرايند معكوس تحليل گفتماني به عنوان روشي نوين براي حل مسيله ياد شده است. بر اين اساس كوشش شده است با بيان اركان اصلي برنامه‌ريزي راديويي شامل توجه به نظام اجتماعي، ويژگي‌هاي رسانه راديو و ماموريت شبكه‌اي و همچنين شرح اصول نظريه‌هاي گفتماني و نيز مراحل فرايند تحليل گفتمان و مرور اجمالي انواع و سطوح آن، شناسايي و درك بهتري از مباني نظري و مفاهيم مرتبط با موضوع صورت گيرد و در نهايت، مدلي معكوس (از گفتمان تا متن) به منظور برنامه‌ريزي محتوايي راديويي، تبيين شود.