تعيين مزيت نسبي ارقام گوناگون برنج در استان مازندران

با توجه به اينكه برنج يكي از مهمترين غلات توليدي كشور بوده و استان مازندران بخشي از مناطق مهم در توليد اين محصول است ، در اين مقاله مزيت نسبي ارقام گوناگون اين محصول در استان مازندران مورد بررسي قرار گرفته است . آمار و داده هاي مورد نياز در اين مطالعه كه شامل قيمت محصول و هزينه‌هاي توليد در سال هاي موردنظر است از منابع وزارت جهاد كشاورزي ، مركز آمار ايران و سايت سازمان خوار و بار و كشاورزي ملل متحد( فائو) بدست آمده و براي تعيين مزيت نسبي ارقام گوناگون برنج در مازندران(دانه بلند مرغوب ، دانه بلند پر محصول، دانه متوسط مرغوب و دانه كوتاه) از شاخص هزينه ي منابع داخلي در بين سال هاي 1360 تا 1386 استفاده شده است . با استفاده از تابع لگاريتمي و روش رگرسيون‌هاي به ظاهر نا مرتبط عامل هاي كارآمد بر روند تغييرات اين شاخص تعيين شده است . بر اساس نتايج بدست آمده ، با محاسبه ي شاخص هزينه ي منابع داخلي مشخص شد كه در دوره ي موردنظر و در استان مازندران ، توليد برنج دانه بلند مرغوب بين سال هاي 76 تا 86، برنج دانه بلند پر محصول و دانه متوسط مرغوب بين سال هاي 79 تا 86 و برنج دانه كوتاه در سال 78 و بين سال هاي 80 تا 86 از مزيت نسبي برخوردار بوده است . همچنين ، متغيرهاي عملكرد در هكتار و نرخ ارز خارجي بر روي مزيت نسبي ارقام دانه بلند مرغوب ، دانه بلند پر محصول و دانه متوسط مرغوب و متغير هزينه ي سايه‌اي نهاده‌هاي تجارت نا پذير بر روي ارقام دانه كوتاه بيشترين تاثير را داشته‌اند . در ضمن ، روند زماني تغييرات شاخص هزينه ي منابع داخلي نشان مي‌دهد كه سياست‌هاي اتخاذ شده از سوي دولت در دوره ي زماني مورد مطالعه باعث بوجود آمدن روندي مثبت ، اما محدود در جهت ايجاد مزيت نسبي براي ارقام گوناگون برنج در استان مازندران شده است.