بررسي تاثير كاهش آب آبياري و افزايش قيمت آب بر الگوي كشت با استفاده از روش برنامه ريزي رياضي مثبت : مطالعه ي موردي شهرستان اقليد در استان فارس

در دهه هاي اخير به دليل بروز بحران آب ، بيشتر كشورها به اتخاذ سياست هاي نو در مورد مديريت تقاضاي آب به جاي مديريت عرضه ي آب گرايش يافته اند . آب مهمترين عامل محدود كننده ي توسعه ي اقتصادي و نيز مهمترين نهاده ي كشاورزي در مناطق خشك و نيمه خشك ايران است . هدف اين پژوهش ، ارزيابي اثرات سياست هاي گوناگون كاهش ميزان آب مصرفي و افزايش قيمت هر مترمكعب آب بر الگوي كشت مي باشد . داده هاي مورد مطالعه با مصاحبه ي حضوري در ميان بهره برداران منتخب مناطق كشاورزي آسپاس و بكان شهرستان اقليد كه داراي منابع آب زيرزميني و سطحي مي باشد ، بدست آمد . با انتخاب مزارع نمونه از راه نمونه گيري تصادفي ، محاسبه ي مدل براي هر دو ناحيه انجام شد . در اين مطالعه اثر راههاي گوناگون كاهش مصرف آب بر الگوي استفاده از آن و بازده ناخالص برآورد شد . يافته هاي مطالعه نشان داد كه در مورد نخست ، با استفاده از الگوي برنامه ريزي رياضي مثبت و تابع توليد با كشش جانشيني ثابت ،‌ با اتخاذ سياست كاهش در موجودي آب مصرفي ، الگوي كشت بهينه در سطح10% نسبت به حالت مبنا تغييري چندان نمي يابد . در مورد دوم ، دو برابر نمودن قيمت هر متر مكعب آب مصرفي در ميزان مصرف آن تاثيري ندارد و الگوي بهينه بار ديگر همان مقادير سال مبنا را توليد مي كند.