مدل‌سازي و تهيه نقشه خطاي درون‌يابي، با استفاده از ويژگي‌هاي مثلث

مدل‌سازي و تهيه نقشه خطاي درون‌يابي، با استفاده از ويژگي‌هاي مثلث

داده‌هاي تهيه شده از طريق درون‌يابي در بسياري از پروژه‌هاي اجرايي و مهندسي و مطالعات در زمينه‌هاي مختلف مانند زمين‌شناسي، هواشناسي، مديريت بحران، منابع طبيعي و محيط زيست مورد استفاده قرار مي‌گيرند. رايج‌ترين معيارها بيان‌كننده ميزان دقت درون‌يابي، برآورد خطاي جذر ميانگين مربعات (RMSE) و نمايش بزرگي خطا در نقاط نمونه با ارتفاع معلوم‌اند كه به‌علت مكاني نبودن يا فراگير نبودن اطلاعات، شاخص‌هاي مذكور قابليت استفاده محدودي دارند، زيرا RMSE ميانگين خطاي درون‌يابي در نقاط محدودي را نشان مي‌دهد و نمايش بزرگي خطا در نقاط نمونه با ارتفاع معلوم نيز براي آگاهي از ميزان خطا و قابليت اطمينان درون‌يابي در هر نقطه و موقعيت دلخواه قابل استفاده نيست. بدين‌ترتيب، به‌نظر مي‌رسد كه ايجاد روش‌هاي مؤثرتر و كاربردي‌تر براي ارزيابي و نمايش مكاني دقت خروجي درون‌يابي در كنار RMSE ضرورت دارد. در اين مقاله، ضمن بيان برخي از محدوديت‌هاي خطاي جذر ميانگين مربعات (RMSE)، روشي كاربردي مبتني بر مثلث‌بندي نقاط با ارتفاع معلوم براي مدل‌سازي و تهيه نقشه خطاي درون‌يابي ارائه شده است. در اين روش ويژگي‌هاي هندسي مثلث‌هاي محاط بر نقاط مجهول ـ مانند محيط، مساحت و اختلاف ارتفاع بين رئوس براي مدل‌سازي و پيش‌بيني خطا ـ مورد استفاده قرار مي‌گيرند. كارايي روش‌ پيشنهادي با استفاده از مطالعه موردي، بررسي گرديده و رابطه معني‌داري بين خطاي واقعي و خطاي برآورد شده با مدل، مشاهده شده است. توليد لايه قابليت اطمينان درون‌يابي نه تنها براي ارزش‌گذاري و استفاده مؤثر از نقشه‌هاي حاصل از درون‌يابي مي‌تواند مفيد باشد، بلكه براي نمونه‌برداري تكميلي و ترميم نقاط ضعف نقشه‌هاي توليد شده با درون‌يابي نيز مي‌تواند قابل استفاده باشد.