بررسي فيتوشيميايي در سه جنس از تيره خشخاش در ايران

گياهان تيره خشخاش ياPapaveraceae به دليل دارا بودن آلكالوئيدهاي متنوع بيشتر در عرصه دارويي مورد توجه بوده‌اند و كمتر به خواص فيزيولوژيك آنها پرداخته شده است. اين تحقيق به بررسي مقدار تركيبات آنتي اكسيداني مانند آنتوسيانين، آلكالوييد، فلاوونوئيد و فنل در سه جنس از تيره خشخاش با نام‌هاي شقايق Papaver chelidonifolium Boiss. & Buhse ، رومريا Roemeria refracta DC. و ماميران Chelidonium majus L. پرداخته است. گياهان در فصل بهار 86-88 از استان‌هاي گلستان، مازندران و تهران جمع‌آوري شدند. سپس مطالعات بر روي آنها انجام شد. نتايج نشان داد كه بيشترين مقدار آنتوسيانين، فلاوونوئيد و آلكالوئيد متعلق به اندام‌هاي هوايي ماميران است. رومريا كمترين مقدار آنتوسيانين و فلاوونوئيد را در اندام‌هاي هوايي و ريشه‌ها دارد. بيشترين مقدار فنل در اندام هوايي پاپاور نسبت به دو جنس ديگر به دست آمده است و اين مقدار در ريشه ماميران بيشتر از دو جنس ديگر است. رومريا كمترين مقدار فنل را در اندام هوايي و كمترين مقدار آلكالوئيد را در ريشه‌ها نشان مي‌دهد. همچنين پاپاور كمترين مقدار آلكالوئيد در اندام هوايي و كمترين مقدار فنل در ريشه ها را نشان مي‌دهد.