بررسي اثربخشي آموزشي راهبرد خودنظارتي به كودكان بر كاهش علايم مرضي دختران 12-6 ساله مبتلا به ADHD

بررسي اثربخشي آموزشي راهبرد خودنظارتي به كودكان بر كاهش علايم مرضي دختران 12-6 ساله مبتلا به ADHD

چكيده هدف پژوهش حاضر، مطالعة اثربخشي آموزش راهبرد خودنظارتي به كودكان در كاهش علائم مرضي دختران 12-6 ساله مبتلا به ADHD مي‌باشد. براي تعيين اثربخشي اين روش آموزشي، از طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه گواه استفاده شد. فرم معلم پرسشنامه CSI-4 را معلمان براي 326 دانش‌آموز دختر دبستاني تكميل كردند و بر اساس آن 41 دانش‌آموز انتخاب شدند كه در اين مقياس نمره برش بالاتر از 8 كسب كرده بودند. فرم والد پرسشنامه مذكور را نيز مادران اين دانش‌آموزان منتخب تكميل كردند و بر اساس آن از ميان اين دانش‌آموزان 25 دانش‌آموز انتخاب شد كه در اين مقياس نيز نمره برش بالاتر از 8 را كسب كرده بودند. اين كودكان بر اساس مؤلفه‌هايي نظير سطح تحصيلات مادر و نمره كسب شده در پيش آزمون همتا شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. گروه آزمايشي تحت كاربندي متغير مستقل(6 جلسه آموزش راهبرد خودنظارتي به كودكان) قرار گرفت و گروه كنترل تحت كاربندي خاصي قرار نگرفت. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها، ابتدا نمره تفاوت پيش آزمون و پس آزمون هر يك از آزمودني‌هاي دو گروه محاسبه و سپس براي مقايسه ميانگين‌هاي نمرات متغير وابسته، از آزمون t براي گروه‌هاي مستقل استفاده شد. يافته‌ها بيان كننده اين بود كه طبق گزارش مادران، گروه آزمايشي كه از آموزش راهبرد خودنظارتي به كودكان بهره برده بودند، نسبت به گروه گواه، كاهش معناداري در علائم مرضي ADHD نشان دادند، اما طبق گزارش معلمان تفاوت مشاهده شده بين دو گروه، از نظر آماري معنادار نبود. بنابراين، مي‌توان براساس گزارش مادران نتيجه گرفت كه آموزش راهبرد خودنظارتي به كودكان مي‌تواند به عنوان مداخله‌اي سودمند در جهت كاهش علائم مرضي ADHD در دختران در نظر گرفته شود.