نقش باورهاي ديني در مديريت

چكيده تدوين علوم انساني با جهان‌بيني افراد و مكاتب، ارتباط مستقيم دارد، از اين رو هر مكتبي كه بخشي از «علم مديريت» را گسترش مي‌دهد، به همان اندازه نگرش‌هاي خود را در آن وارد مي‌سازد، لذا اگر نگرش ما نسبت به هستي، انسان و مديريت از نگاه قرآن سامان يابد، دانش مديريت ما نيز دگرگون خواهد شد. نظر قرآن در مورد هستي اين است كه نظام تكوين با نظام تشريع كاملاً هماهنگ است، لذا اگر كسي خلاف قوانين (تشريع و تكوين) عالم حركت بكند، نظام هستي او را همراهي نمي‌كند. حال اگر يك سازمان با مديريتي خاص بر خلاف قوانيني هستي حركت كند، دچار مشكل خواهد شد. نظر قرآن نسبت به انسان اين است كه او اشرف مخلوقات و صاحب كرامت است و دو بعد مادي و معنوي دارد كه، هر كدام نيازهاي خاص خود را مي‌طلبد و پاسخ‌دهي به نيازهاي هر بخش، ما را از پاسخ‌دهي به بعد ديگر بي‌نياز نمي‌كند. مدير نيز براي مديريت بايد از قوانين هستي آگاهي داشته باشد و به وجود پيچيده انسان و نيازهايش نيز معرفت داشته باشد تا مديريتش موفقيت‌آميز باشد، زيرا اگر مدير از قوانين هستي، استعدادها، نيازها و نيروهاي نهفته در وجود انسان بي‌خبر باشد و راه متعادل كردن آن را نداند،‌ فاجعه‌اي عظيم به بار مي‌آورد چنان كه در كشورهايي كه از معارف انبياي فاصله گرفته‌اند، اين وضع آشفته را مي‌بينيم. مديريت امانتي است كه بايد به اهلش واگذار شود؛ از اين رو مديران به طور مستقيم از طرف خداوند حكيم معرفي مي‌شوند يا خداوند ملاك‌هاي انتخاب آن‌ها را بيان مي‌فرمايد.