اثر انجماد شيشه‌اي برروي پارامترها و آپوپتوز اسپرم مردان بارور

اثر انجماد شيشه‌اي برروي پارامترها و آپوپتوز اسپرم مردان بارور

چكيده: مقدمه و هدف: امروزه انجماد اسپرم انسان به عنوان تكنيك رايجي براي درمان ناباروري به كار مي‌رود. انجماد به روش‌هاي مختلف كم و بيش سبب كاهش تحرك و قابليت حيات اسپرم در مردان بارور مي‌شود، اما هنوز اثر روش انجماد شيشه‌اي بر روي پارامترهاي اسپرم مردان بارور و نيز ميزان آپوپتوز آنها بررسي نشده است. هدف از اين مطالعه، بررسي اثر انجماد شيشه اي بر روي پارامترهاي اسپرم (تحرك، مورفولوژي، قابليت حيات و شمارش) و ميزان آپوپتوز آن در مردان بارور است. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي كه در سال 1388 در مركز تحقيقاتي‌ ـ درماني ناباروري يزد انجام شد، نمونه هاي سيمن 17 نفر مراجعه كننده به مركز، به وسيله خود انزالي جمع‌آوري و آناليز آن طبق استانداردهاي سازمان بهداشت جهاني انجام گرفت. سپس از نمونه‌ها اسمير تهيه شد و لام‌ها براي رنگ‌آميزي تانل و تعيين درصد مرگ سلولي فيكس شدند. مقداري از سيمن با كرايو لوپ برداشته شد و مستقيماً در نيتروژن مايع منجمد شد. پس ازگذشت حداقل 7 روز از انجماد، نمونه‌ها طي مراحلي ذوب شده و پارامترهاي اسپرمي‌آن بررسي شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از نرم‌افزاز SPSS و آزمون‌هاي آماري تي زوجي و ويل كاكسون تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: درصد تحرك پيش‌رونده بعد از انجماد شيشه‌اي به طور معني‌داري كاهش يافت(05/0p<). هم‌چنين كاهش معني‌داري در قابليت حيات و مورفولوژي اسپرم و افزايش معني‌داري در ميزان آپوپتوز مشاهده شد(05/0p<)، اما پارامتر شمارش اسپرم تغيير معني‌داري نداشت (05/0p>). نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه انجماد شيشه‌اي بر روي پارامترها و ميزان آپوپتوز اسپرم مردان بارور اثر سوئي دارد. هر چند ميزان آپوپتوز نسبت به ساير روش‌هاي انجماد كمتر است.