مقايسه روشهاي مختلف استخراج تركيب‌هاي فنولي و فلاونوييدي از گياه گزنه (Urtica dioica L.)

هدف از اين تحقيق بررسي تأثير روشهاي استخراج غرقابي، استخراج به كمك اولتراسوند و استخراج به كمك مايكروويو بر ميزان استخراج تركيب‌هاي فنولي و فلاونوئيدي از برگهاي گزنه (Urtica dioica L.) به همراه سه حلال استخراجي آب، متانول 80% و كلروفرم بود. در روش غرقابي، حلال آب و كلروفرم به‌ترتيب بيشترين مقدار تركيب‌هاي فنولي و فلاونوئيدي را استخراج كردند. در دو روش استخراج به كمك اولتراسوند و مايكروويو تأثير زمانهاي مختلف اشعه‌دهي امواج نيز به همراه نوع حلال مصرفي بررسي شد. به‌طوري كه در روش استخراج به كمك اولتراسوند، حلال آب و زمان 90 دقيقه بيشترين ميزان استخراج تركيب‌هاي فنولي و حلال كلروفرم و زمان 90 دقيقه بيشترين ميزان استخراج تركيب‌هاي فلاونوئيدي را داشته است. همچنين بين دو زمان 60 و 90 دقيقه تفاوت معني‌داري در سطح احتمال پنج درصد مشاهده نشد. بنابراين بهترين تيمار حلال- زمان با بيشترين ميزان استخراج تركيب‌هاي فنولي و فلاونوئيدي در روش استخراج به كمك مايكروويو به‌ترتيب مربوط به تيمارهاي حلال آب- زمان 9 دقيقه و حلال متانول- زمان 9 دقيقه بود. حلال كلروفرم در روش استخراج به كمك مايكروويو كمترين ميزان استخراج تركيب‌هاي فنولي و فلاونوئيدي را داشت و تأثير زمان اشعه‌دهي امواج مايكروويو بر ميزان استخراج معني‌دار نبود. در مقايسه بين روشها، روش استخراج به كمك مايكروويو با حلال آب- زمان 9 دقيقه بالاترين قدرت استخراج‌كنندگي تركيب‌هاي فنولي (41/0±57/11 ميلي‌گرم معادل اسيد گاليك به گرم نمونه خشك) و روش غرقابي (ساعت) با حلال كلروفرم بيشترين ميزان تركيب‌هاي فلاونوئيدي (533/0±64/13 ميلي‌گرم معادل كوئرستين به گرم نمونه خشك) را استخراج كرد.