بررسي تاثير الگوي توانمندسازي خانواده محور بر كيفيت زندگي كودكان سن مدرسه مبتلا به آسم

مقدمه: آسم بيماري شايعي در كودكان است كه باعث كاهش سطح كيفيت زندگي آنان شده و اثرات قابل توجه‌اي بر كاركرد خانواده دارد. يكي از نقش‌هاي اساسي پرستاران ارتقاي سطح كيفيت زندگي بيماران مي‌باشد. لذا اين پژوهش به منظور، بررسي تاثير الگوي توانمندسازي خانواده محور بركيفيت زندگي كودكان سن مدرسه مبتلا به آسم انجام شد. روش: روش اين مطالعه نيمه تجربي با نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي مي‌باشد. از مناطق 19 گانه شهر تهران منطقه 9 به طور تصادفي و از آن منطقه 7 مدرسه ابتدايي پسرانه به طور تصادفي انتخاب و اين مدارس به طور تصادفي به دو گروه كنترل (3مدرسه) و آزمون (4 مدرسه) تقسيم شدند. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و ابزار كيفيت زندگي عمومي و آسم كودك بود. روايي و پايايي ابزارها سنجش و الگوي توانمندسازي شامل 4 گام (ارتقاي دانش، خودكارآمدي، عزت نفس و ارزشيابي) از طريق بحث گروهي، نمايش و مشاركت آموزشي براي گروه آزمون اجرا و پرسشنامه‌ها قبل و بعد از مداخله تكميل گرديدند. يافته‌ها: قبل از مداخله دو گروه آزمون و شاهد از نظر متغيرهاي دموگرافيك و ميانگين نمرات كيفيت زندگي همسان و بعد از مداخله با آزمون t مستقل از نظر ميانگين نمرات كيفيت زندگي عمومي و بعد آسم بين دو گروه اختلاف معناداري مشاهده گرديد و نيز با انجام آزمون t زوجي قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون از نظر نمرات كيفيت زندگي عمومي و بعد آسم تفاوت معناداري (0001/0p < ) مشاهده شد. نتيجه‌گيري: با توجه به موثر بودن الگو بركيفيت زندگي كودكان سن مدرسه مبتلا به آسم تحقيق و اجراي اين الگو در سطح وسيع‌تر و براي ساير رده‌هاي سني پيشنهاد مي‌شود.