رابطه بين آگاهي نسبت به مواد روانگردان و مصرف آن در دانشجويان رشته‌هاي علوم انساني

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين آگاهي نسبت به مواد روانگردان و مصرف آن در دانشجويان انجام شد؛ نمونه آماري شامل 220 نفر ( 110 مرد و 110 زن )، كه در محدوده سني 25-19 سال بودند. سوال اصلي تحقيق عبارت بود از: آيابين آگاهي دانشجويان از عوارض و اثرات قرص‌هاي اكستازي، ارتكاب جرم،جنسيت و گرايش به مصرف اين مواد رابطه وجود دارد؟ ابزار استفاده شده، پرسشنامه محقق ساخته در ابعاد متفاوت و با مولفه‌هاي مختلفي بود كه پايايي كلي آن 75/0 محاسبه شده است. روش تحقيق، توصيفي، از نوع همبستگي بود. آزمونهاي آماري استفاده شده عبارت بود ازهمبستگي،رگرسيون چند متغيره، و تي تفاوت.نتايج پژوهش حاكي از تفاوت معنادار بين دو مولفه آگاهي و گرايش به مصرف مواد روانگردان بود. (هر چه آگاهي بيشتر، گرايش به مصرف كمتر ). همچنين تحقيق نشان داد هر چه ارتباطات درون خانوادگي ضعيف يا مختل، تحريفات شناختي بالاوموانع محيطي اندك باشد، گرايش به مصرف مواد افزايش مي‌يابد.