تحليلي نو از چيستي فلسفه تحليلي

فلسفه تحليلي (Analytic Philosophy)، به عنوان جنبش فلسفي غالب در دنياي معاصر انگليسي زبان، برخلاف رقيب خود، فلسفه قاره اي، در بازشناسي هويت خويش دچار بحران عظيمي‌شده است. به طوري كه فيلسوفان تحليلي، امروزه بيش از آنكه در پي نيل به اهداف و مقاصد روش شناختي جنبش تحليلي باشند، درصدد فهم چيستي آن هستند. در مقاله حاضر ابتدا به بررسي و سنجش دقيق ديدگاه هاي مطرح شده درباره مساله موردنظر پرداخته‌ايم. و نهايتاً ديدگاه مُختار خويش را عرضه داشته ايم. براساس يافته هاي پژوهشي ما، همه ديدگاه‌هاي مطرح شده درباره چيستي فلسفه تحليلي دچار اشتباه راهبردي يكساني هستند؛ يعني، غفلت از متن موضوع و پرداختن به حاشيه ها. فلسفه تحليلي، بيش و پيش از همه، مصداقي از فلسفه است و از آنجاييكه فلسفه نظرگاه معطوف به حقيقت امور است و حقيقت در هر دوره اي معنايي خاص مي يابد، فلسفه تحليلي و روش هاي آن را بايد در راستاي معناي معاصر حقيقت فهم نمود.