بررسي تاثير شوك هاي اقتصادي بر نرخ بيكاري در ايران

بررسي تاثير شوك هاي اقتصادي بر نرخ بيكاري در ايران

هدف اصلي اين مقاله بررسي تأثير شوك هاي كلان اقتصادي بر نرخ بيكاري در اقتصاد ايران است. براي اين منظور از يك مدل خود همبسته برداري ساختاري و داده هاي سالانه براي دوره ي 1386-1345 استفاده شده است. پس از برآورد مدل با استفاده از توابع واكنش به تكانه، اثر شوك هاي مختلف شامل شوك بهره وري، شوك تقاضاي كل، شوك عرضه ي نيروي كار، شوك قيمتي و شوك دستمزدي بر نرخ بيكاري را مورد بررسي قرار داده است. سپس با به كارگيري روش تجزيه واريانس سهم هر يك از اين شوك ها در ايجاد نوسانات در متغير نرخ بيكاري برآورد گرديده است. بر اساس نتايج كلي، هريك از شوك هاي مورد بررسي با توجه به ماهيت آنها، تأثيرات متفاوتي از لحاظ ميزان پاسخ تغييرات نرخ بيكاري به شوك ها و از لحاظ سهم هريك از اين شوك ها در نوسانات نرخ بيكاري در طول زمان داشته است. شوك بهره وري و شوك تقاضاي كل باعث كاهش نرخ بيكاري شده و شوك هاي دستمزد، قيمت و عرضه¬ي نيروي كار باعث افزايش نرخ بيكاري در اقتصاد ايران شده است.

The main purpose of this paper is to study the effects of macroeconomic shocks on unemployment rate in the context of the Iranian economy. To do so, we use a structural vector autoregressive (SVAR) model along with Impulse-Response Function and Variance Decomposition Method over the period 1966-2007. The overall results indicate that productivity and aggregate demand shocks have significant negative effects on unemployment rate in Iran; however, wage, price and labour supply shocks have significant positive effects on the independent variable in this study.