مباني آموزه بازگشت مسيح در كتاب مقدّس

مباني آموزه بازگشت مسيح در كتاب مقدّس

حيات مسيحيت به عنوان يكي از اديان زندة جهان، در گرو اعتقاد به آموزة بازگشت مسيح، در همة ابعاد آن است. از محورهاي اساسي اين آموزه، رجعت يا بازگشت شكوه‌مند مسيح در آخر الزمان است كه اتفاقاً از باورهاى غالب جامعة مسيحي به شمار مي‌رود. وقتي جزاي ايمان به مسيح، زيستن در او و زنده شدن با او و حيات ابدي در ملكوت آسمان‌ها در كنار او باشد، بي‌شك يك مسيحي مؤمن همواره در انتظار بازگشت شكوه‌مند او خواهد بود تا با مسيح در ملكوت الهي بزيد. عهد جديد به عنوان مانيفست باورهاي مسيحي، نمودار روشني از اين رجعت براي مسيحيان ارائه مي‌كند. اين آموزه در بخش‌هاى قديمى‌تر عهد جديد مانند رساله اوّل و دوم پولس به تسالونيكيان به خوبى منعكس شده است. در اين مقاله، بر آنيم تا با كنكاشي دربارة اين موضوع، شمّه‌اي از آيات مربوط را بررسي و از اين رهگذر به ارزش الهياتي آن پي ببريم. بايد توجه داشت كه رستاخيز مردگان، داوري نهايي و نيز پايان دوران از موضوع‌هاي مرتبطي است كه معمولاً به دليل پيوند محكمي كه با بازگشت مسيح دارند، در يك رديف مورد پژوهش قرار مي گيرند.