بررسي روند نمادگرايي شمايل ها در نگارگري اسلامي از منظر نشان هشناسي

بررسي روند نمادگرايي شمايل ها در نگارگري اسلامي از منظر نشان هشناسي

بررسي شمايلنگاري در نگارگري اسلامي كه دورهها و مكاتب مختلف آن مملو ازآثاري است كه در آن هنرمندان از روشهاي مختلفي براي ترسيم چهره ايمه اطهار و اوليا بهره بردهاند، نشان از گرايش به نوعي نمادگرايي در طرح شمايلها چه در دوران گذشته و چه در دوره معاصر دارد. نگاه نمادين به شمايلها اشاره به دو نكته دارد؛ نخست اينكه در اغلب موارد، ارتباط مخاطب با موضوع و محتوا، مربوط با شمايلها بوده تايك ارتباط حسي با آنها، و نكته دوم اين شمايلنگاري به شكل نمادين به هنرمند اين اجازه را ميدهد تا در ارايه اينگونه آثار توجه مخاطب را بيشتر متوجه برخي ويژگيهاي قدسي و جايگاه خاص ايمه اطهار و اوليا نمايد. البته نماد گرايي در اين حوزه داراي اشكالات و كاستيهايي است كه با ارزيابي دقيق آن، شاخصهاي اصلي براي خلق آثار تصويري، متناسب با شان اولياي الهي، مشخص خواهد شد.