شناسايي نشانگرهاي مولكولي پيوسته به ژن مقاومت به ريزومانيا در چغندرقند با استفاده از تجزيه تفرق توده اي

ريزومانيا يكي از مهم‎ترين بيماري‎هاي چغندر قند در ايران و برخي از نقاط جهان است كه نقش مهمي در كاهش محصول ريشه و محتواي قند دارد. يكي از روش‎هاي مبارزه با اين بيماري، استفاده از ارقام مقاوم مي‎باشد. از نشانگرهاي مولكولي براي نشان‎دار كردن ژن‎هاي مقاومت در برنامه‎هاي اصلاحي استفاده مي‎شود. براي شناسايي نشانگرهاي مولكولي پيوسته با ژن مقاومت به ريزومانيا در منبع HOLLY محققين موسسه بذر چغندر قند اقدام به ايجاد يك جمعيت F2 نمودند. در اين تحقيق با استفاده از 215 تركيب جفت آغازگرهاي RAPD و همچنين به‎كارگيري روش تجزيه تفرق توده‎اي اقدام به شناسايي نشانگرهاي مولكولي پيوسته با ژن مقاومت به ريزومانيا در دو توده مقاوم و حساس به اين بيماري و همچنين بوته‎هاي جمعيت F2 گرديد. سه تركيب جفت آغازگر در DNA دو توده مقاوم و حساس توليد چندشكلي نمودند. اين جفت آغازگرها بعد از آزمون روي تك بوته‎هاي دو توده، سپس روي تك بوته‎هاي جمعيت F2 مورد آزمون و تجزيه قرار گرفتند. در نهايت، فاصله نشانگرها از ژن مقاومت توسط دو روش استفاده از نرم‎افزار Mapmaker ver. 3.0 و روش استفاده از فراواني بوته‎هاي نوتركيب، تعيين گرديد. نشانگر R2 با فاصله 3/8 سانتي‎مورگان در موقعيت ناجفت و دو نشانگر C2 و C5 به ترتيب با فاصله 87/32 و 7/43 سانتي مورگان از ژن مقاومت قرار داشتند. داده‎هاي ارايه شده براي امكان استفاده از اين نشانگرها در برنامه اصلاح چغندر قند براي مقاومت به ريزومانيا مورد بحث قرار مي‎گيرد.