شبكه هاي موثر انقلابي در شكل گيري و پيروزي انقلاب اسلامي در اردبيل با تاكيد بر نقش روحانيون

انقلاب اسلامي ايران داراي خاستگاه مذهبي است و در آن مذهب تشيع به عنوان ايدئولوژي انقلاب، نقش اساسي در بسيج مردم براي شركت در مبارزات انقلابي داشته است. در اين راستا اعتقاد و وابستگي شديد مردم به مذهب تشيع باعث حمايت قاطع مردم از رهبران ديني خود شده است. اين مسئله مختص به شهرهاي بزرگ و مركزي انقلاب نبود و بسياري از شهرهايي كه در آنها انگيزه‌هاي مذهبي بالا بود، در انقلاب اسلامي نيز حضور فعالي داشتند. از جمله اين شهرها مي‌توان به شهر اردبيل اشاره نمود. اردبيل به عنوان خاستگاه صفويه، نقش مهمي در رسميت بخشيدن به مذهب تشيع و يكپارچگي ايران اسلامي داشته است. به دليل چنين اهميت تاريخي، اين شهر جايگاه خاصي در دوران شكل گيري و پيروزي انقلاب اسلامي به خود اختصاص داده است. در اين دوران شهر اردبيل نيز از طريق كانال‌ها و شبكه‌هاي خاصي به جريان عظيم انقلاب اسلامي پيوست و مردم آن شهر در سال‌هاي1356 و1357 با شركت فعال در راهپيمايي‌ها، تظاهرات و ساير مراسم و مبارزات انقلابي به نوبه خود، نقش به سزايي در پيروزي انقلاب اسلامي ايفاء كردند. در اين مقاله با هدف دستيابي به آگاهي‌هاي علمي مربوط به جايگاه و نقش شهر اردبيل در روند انقلاب اسلامي، سعي شده است، ضمن بررسي چگونگي شكل‌گيري و وقوع انقلاب سلامي در اين شهر، در چهارچوب نظريه پخش هاگراسترند به مطالعه راه‌هاي نفوذ و انتقال جريان‌ها و امواج انقلابي به شهر اردبيل، پرداخته شود و ضمن اشاره كلي به نقش شبكه هاي موثر انقلابي مثل حوزه، دانشگاه و بازار در اردبيل ، نقش روحانيون به تفصيل در فرآيند شكل گيري و پيروزي انقلاب اسلامي مورد بررسي قرار گيرد.