مروري بر گونه هاي گياهي آبزي جاذب عناصر سنگين در اكوسيستم هاي آبي شمال ايران

مروري بر گونه هاي گياهي آبزي جاذب عناصر سنگين در اكوسيستم هاي آبي شمال ايران

گياهان آبزي به عنوان حلقه اي از زنجيره غذايي به واسطه جذب عناصر سنگين مي توانند نشانگر افزايش نسبي غلظت اين عناصر در آب يا ر سوبات اكوسيستم هاي موردنظر در اين مقاله در ابتدا جمع آوري گونه هاي آبزي از تالاب هاي شمال ايران انجام گرديده و پس از شناسايي آن ها، با استفاده از تحقيقات گسترده كتابخانه اي از منابع لاتين، مكانيسم، اندام و نوع عناصر مورد جذب در گونه هاي موجود تعيين شد. در نهايت با استفاده از نرم افزار Excel، تجزيه و تحليل داده هاي به دست آمده از بررسي هاي اوليه و نتيجه گيري نهايي صورت گرفت. نتايج حاكي از آن بود كه گونه هاي گياهي قابليت هاي متفاوتي در جذب عناصر از خود نشان مي دهند به طوري كه تيره گندميان داراي بيشترين فراواني گونه اي بوده و ريشه نسبت به ساقه و برگ، سهم بيشتري را به عنوان اندام جذب كننده به خود اختصاص داده است. همچنين از بين عناصر جذب شده، روي با 97/ 13 درصد، بيشترين فراواني جذب را توسط گونه هاي مورد مطالعه داشته و مكانيسم فيتواكستركشن فرآيند غالب جذب بوده است

Aquatic plants as a ring of food chain due to absorbtion of heavy metals can be indicator of the relatively increasing of this elements in the water or sediments of any aquatic ecosystems. First aquatic plants were collected from the north ponds of Iran and after indentificution, mechanism, organs and types of absorbed elementes were determined by broadly library investigation from the lation sources Ultimately, the data were analyzed by Excel software. The results indicated that plant species showed different abilities in the absorption of elements so that Poaceae family had high species frequency and the root had more share as an absorbent organ to stem and leaf. Also Zn with 13.9% had the highest absorption frequency among other elements and Phytoextraction was the major absorption mechanism