روش شناسي تفسير ادبي-تاريخي قرآن در دوره معاصر

در سده اخير، برخي از دانشمندان نوانديش مسلمان نظير امين الخولي و همسرش بنت الشاطي، محمد احمد خلف الله، محمد آركون، نصر حامد ابوزيد با به كارگيري روش هاي مطالعات ادبي در بررسي اصول گزينش واژگان، ويژگي هاي ساختار جملات، صنايع ادبي به كار رفته در آيات قرآن سعي كرده اند ويژگي هاي سبك شناختي قرآن را برجسته و به بهترين نحو بازنمايي كنند. آنان به قرآن به مثابه يك اثر هنري-ادبي مي نگريستند كه بايد با بهره گيري از پژوهش هاي نوين ادبي، در سياق تاريخي اش تفسير گردد. لذا تمام تلاش خود را به بسط يك نظريه جديد در تفسير ادبي و تاريخي قرآن معطوف نمودند. در اين مقاله ديدگاه هاي اين انديشمندان در تفسير ادبي و تاريخي قرآن گزارش، تحليل و بازشناسي مي شود.